ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ
ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
21/11/2021
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ τό νέο Τεῦχος ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2021
21/11/2021
Τεῦχος ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021
27/02/2014
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
12/01/2017
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
02/05/2012
Μόλις κυκλοφόρησε DVD μέ ὅλη τήν ὕλη τῶν 50 ἐτῶν καί πλῆρες ψηφιακό Εὑρετήριο. Συνοδεύεται ἀπό Βιβλίο-Εὑρετήριο
Mailing list
Δώστε μας το email σας και μείνετε ενήμεροι

Βήματα


Βήματα στά χνάρια πού ἄφησες

(ΤΕΥΧΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021)

 

Κυριακή πρωί. Ὁ νεαρός Εὔελπις, ἀδειοῦχος λόγῳ τῆς ἡμέρας, βαδίζει ἤρεμα κάτω ἀπ’ τόν ἥλιο τοῦ Ὀκτώβρη, ὄψιμο πιά, μά γλυκό σάν νοσταλγία. Προορισμός του — πιό πολύ εὐλαβικό προσκύνημα — ἡ Πνύκα. Νά ἀφουγκραστεῖ τά χνάρια τοῦ ἥρωά του, ἐκείνου τόν ὁποῖο μετάλαβε ἀπ’ τά παιδικά του χρόνια, ὅταν, νήπιο ἀκόμα, γιόρταζε γενέθλια ἀνήμερα τῆς 25ης τριπλή χαρά σέ ἀναβαθμίδες. Μιά γιά τόν Εὐαγγελισμό, τή Χάρη τῆς Παναγίας μας, δεύτερη γιά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καί τρίτη γιά τόν δικό του ἀνασασμό στόν κόσμο, τέτοια μέρα γιορτῆς.

Τό πρόσωπο τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Γέρου πού τόν ἀγνάντευε πιτσιρίκι ἀπ’ τό ἄλογο, τοῦ ἦταν οἰκεῖο κι ἀπρόσιτο μαζί. Πῶς ἀντρειεύονται οἱ ἥρωες; Πῶς θυσιάζουν τά πάντα γιά τήν πατρίδα; Πῶς βαδίζουν στή γῆ, πῶς ἀτενίζουν τόν οὐρανό; Πῶς σκύβουν νά τούς εὐλογήσει τ’ ἄρματα ὁ παπάς; Ἔνιωθε τήν πατρίδα νά κυλάει στό αἷμα του, κι ἐκεῖνος, γιά νά φανεῖ ἄξιος γιός, πρόθυμος νά τήν ὑπηρετήσει. Ἀπό παιδί, ἀμούστακος ἔφηβος κι ὕστερα παλικάρι, νά παίρνει μέ συγκίνηση τό ξίφος στά χέρια καί νά ὁρκίζεται στήν πατρίδα καί μυστικά στόν Γέρο πώς θά βαστάξει περήφανα κι ἄξια τήν τιμή πού τοῦ ἔβαλαν στούς ὤμους. Ὅσο μπορεῖ, μέ τοῦ Θεοῦ τή βοήθεια, κι ὥς τήν τελευταία ρανίδα τοῦ κορμιοῦ του.

Ποῦ πᾶς; Ἀκόμα πιστεύεις σέ ἰδανικά; Προσγειώσου. Ἦταν φωνές πού δέν τόν ἀναχαίτισαν, κι ἄς πέταξαν φαρμακερά τά βέλη τους. Ἡ πατρίδα σέ κρίση, πληγωμένη, ντροπιασμένη, σάν τόσες φορές, κι ἐσύ Εὔελπις, ποιά καλή ἐλπίδα τάχα νομίζεις πώς θά φέρεις; Ὁ ἀντίλογος ἀποφασιστικός. Γιά τήν τιμή τῆς πατρίδας του ἄξιζε νά ὑποβληθεῖ σέ κάθε κόπο, νά συνυφάνει τή ζωή του μέ τήν ὑπηρεσία στά ἱερά χώματα, τά ποτισμένα δάκρυ καί αἷμα ἡρώων καί μαρτύρων, νά τά φυλάξει σέ καιρούς εἰρήνης, καί μαζί νά διαφυλάξει τή μνήμη, τήν πνοή πού ἀνάσαινε ἐπάνω τους.

Μέ τίς σκέψεις νά φέρνουν μνῆμες κι ἐλπίδες στό προσκήνιο τοῦ μυαλοῦ του, φτάνει χωρίς καλά νά τό καταλάβει στήν Πνύκα. Τό ἱερό βῆμα ὅπου μίλησε ὁ Στρατηγός του. Παίρνει βαθιά ἀνάσα καί σάν νά γυρίζει πρίν ἀπό ἑκατόν ἑβδομήντα τόσα χρόνια, μαθητής κι ἐκεῖνος, νά κρέμεται ἀπ’ τά χείλη τοῦ Γέρου.

«Ὅταν ἀποφασίσαμε νά κάμωμε τήν Ἐπανάσταση, δέν ἐσυλλογισθήκαμε οὔτε πόσοι εἴμεθα…». Μία βροχή, ἡ ἐπιθυμία τῆς λευτεριᾶς, ἔπεσε ἀπ’ τόν οὐρανό στίς καρδιές μας. Κι ἄς μήν εἴχαμε ἄρματα, κι ἄς εἶχαν ὑπεροπλία οἱ ἐχθροί, κι ἄς φαινόμασταν ἀσύνετοι, ἐμεῖς, οἱ λίγοι, οἱ τολμηροί καί ψυχωμένοι. 

Ὀκτώ Ὀκτώβρη τοῦ 1838 ἤ τοῦ σήμερα; Οἱ ἐπαναστάσεις πιά δέ γίνονται μέ ὅπλα, μά πῶς ν’ ἀντέξεις τήν ἠθική σήψη πού πολεμάει νά σέ καταπιεῖ; Οἱ καρδιές γιατί φαίνεται πώς λησμόνησαν τό «πρῶτον ὑπέρ πίστεως κι ὕστερα ὑπέρ πατρίδος» καί πῶς δέ δονοῦνται πιά σ’ αὐτούς τούς παλμούς;

Ὁ Γέρος τοῦ Μωριᾶ ζωντανός, ὅλος ἱστορία, ζητάει συγγνώμη πού δέ μιλᾶ σάν γραμματισμένος, δημηγορεῖ μέ συστολή… Ἀκοῦς; Αὐτός ὁ γίγαντας νιώθει πώς δέν εἶναι ἀρκετός. Κι ὁ νεαρός Εὔελπις τόν ἀκούει καί πλημμυρίζει ἀπό συγκίνηση, καθώς νουθετεῖ γιά ὁμόνοια ψυχῶν καί στηλιτεύει τή διχόνοια πού διασπαθίζει τή δύναμή μας, ἀνέκαθεν.

Μοιάζει μία σύνοψη λιτή τῶν ὅσων ἀφηγήθηκε στόν Τερτσέτη. Τά εἶχε διαβάσει ὁ Εὔελπις ὅλα. Παρακαταθήκη ἀτόφια τοῦ πνεύματος καί τοῦ ἤθους πού γέννησε τό 1821. Πάντα σκόνταφτε σέ μία λέξη. «Ἄν δέν ἤμεθα τρελλοί, δέν ἐκάναμεν τήν ἐπανάστασιν». Τρελοί. Τί ἅγια τρέλα εἶχες, Γέρο; Μία τρέλα πού δέ σ’ ἄφησε νά συλλογιστεῖς φρόνιμα, ἥσυχα, βολεμένα… Μά πῶς νά γινόταν αὐτό; Χτυποῦσε στό αἷμα σου ἡ ἔννοια λευτεριά, σέ κάθε χτύπο ὑπομόνευες ὥς τόν ξεσηκωμό.

Νά, λίγη τρέλα τέτοια χρειάζεσαι, Εὔελπι. Γιά νά μήν προδώσεις τά ἰδανικά σου. Γιά νά φανεῖς ἀντάξιος τῆς τρέλας τοῦ ἥρωά σου.

Ὁ ἥλιος πῆρε νά χαμηλώνει πίσω ἀπ’ τούς λόφους. Ὁ βράχος τῆς Ἀκρόπολης πορφυρώθηκε. Ξερό, φθινοπωρινό τό τοπίο. Καί λίγο πράσινο. Ὄχι σάν τά γνώριμα βουνά του, τά καταπράσινα κι ἄγρια. Ἐκεῖ μεγάλωσε, ἐκεῖ κι ὁ Στρατηγός του. Ἔνιωθε ν’ ἀνασαίνει πιό ἐλεύθερα στήν ἀνοιχτωσιά τοῦ Οὐρανοῦ πού τόν σκέπαζε. Καταγάλανος, στό μπλέ τοῦ Θεοῦ.

Ἥλιος κι οὐρανός, χῶμα καί λουλούδι, πατρίδα μου. Ἡ στολή τοῦ Εὐέλπιδος χρυσή, στό κίτρινο χαμόγελο τοῦ ἥλιου, καί μπλέ, στό βαθύ τῆς θάλασσας, μέ τά κουμπιά της πού ἀναπνέουν στόν ρυθμό «Ἐλευθερία ἤ θάνατος», «ἤ τάν ἤ ἐπί τᾶς».

Πατρίδα μου. Λίγη τρέλα, αὐτό σοῦ χρωστάω. 

Τά βήματά του συντονίζονται καί πάλι. Στά χνάρια τοῦ Ἥρωα. Λίγη τρέλα, γιά νά κάνουμε καί πάλι ἐπανάσταση στίς καρδιές μας. Λίγη τρέλα ὑπέρλογη, γιά νά μή σπάσουν τά νήματα πού μᾶς ἑνώνουν μέ τό συνεχές «παρών» τῆς Ἱστορίας σου. 

Λίγη τρέλα, πατρίδα μου, γιά σένα! 

                                                                                      Κ. Φ.





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Περιοδικό “Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ”
Μαυρομιχάλη 32, Τ.Κ. 10680
Αθήνα
ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΤΕΥΧΗ
ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

active³ 4.7 · IPS κατασκευή ιστοσελίδων · Όροι χρήσης