ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ
ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
12/01/2017
ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ»
27/02/2014
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
12/01/2017
ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ τό νέο Τεῦχος ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
02/05/2012
Μόλις κυκλοφόρησε DVD μέ ὅλη τήν ὕλη τῶν 50 ἐτῶν καί πλῆρες ψηφιακό Εὑρετήριο. Συνοδεύεται ἀπό Βιβλίο-Εὑρετήριο
Mailing list
Δώστε μας το email σας και μείνετε ενήμεροι

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ Δ΄


Κατηχητικά Σχολεῖα: Χθές, σήμερα, αὔριο
Δ΄ (Τελευταῖο)

 
«Οἱ ἅγιοι ἀρχιερεῖς καί πατριάρχαι
πρέπει νά φροντίζουν διά νά καθιστοῦν
εἰς τάς ἐπαρχίας των Κατηχητικά μέ
διδασκάλους προκομμένους καί ἐναρέτους»
                          (Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)

 

Οἱ ὄψιμοι ἐκσυγχρονιστές καί οἱ ἐκκοσμικευμένοι νεο-ορθόδοξοι κατηγόρησαν, ὅπως ἀναφέραμε σέ προηγούμενο ἄρθρο, τά Κ.Σ. ὡς «μόσχευμα τυπικά προτεσταντικῆς ἠθικολογίας, ὁλότελα ἄσχετο μέ τήν παράδοση, ἐμπειρία, νοοτροπία καί πολιτισμό...».

Καί ὅμως! Τά Κατηχητικά Σχολεῖα (Κ.Σ.) δέν εἶναι καθόλου ξένα πρός τήν Ὀρθόδοξη παράδοση καί τήν Ἀποστολική διδαχή. Ἄν οἱ Προτεστάντες ὀργάνωσαν Κ.Σ. στά μετά τή μεταρρύθμιση χρόνια, αὐτό δέν σημαίνει πώς εἶναι προτεσταντικῆς προελεύσεως.

Εἶναι χαρακτηριστικό ἕνα ἀπόσπασμα ἀπό τά ἑρμηνευτικά σχόλια τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου στό Α΄ Πέτρ. γ΄ 15. Στό χωρίο αὐτό ὁ ἀπόστολος Πέτρος συνιστᾶ στούς Χριστιανούς νά εἶναι πάντοτε ἕτοιμοι νά ἀπολογηθοῦν καί νά ὑπερασπισθοῦν τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου σέ καθένα πού τούς ζητεῖ λόγο καί ἀπόδειξη γι᾽ αὐτά πού ἐλπίζουν ν’ ἀπολαύσουν στό μέλλον. Γράφει λοιπόν ὁ ὅσιος Νικόδημος τά ἀκόλουθα ἀξιοπρόσεκτα:

«Ἀπό τά λόγια ταῦτα τοῦ μεγάλου Πέτρου ἀναγκαίως συμπεραίνομεν ὅτι ὅλοι οἱ χριστιανοί, καί λαϊκοί καί ἱερωμένοι, πρέπει ἐξ ἀνάγκης ἀπαραιτήτου νά εἶναι διδαγμένοι παιδιόθεν τήν ἱεράν Κατήχησιν τῆς πίστεως καί τά δόγματα ὅλα τῆς εὐσεβείας νά ἠξεύρουν ἀπό στήθους, ἐπειδή καί μέλλουν νά εἶναι διδάσκαλοι τῶν ἀπίστων καί αἱρετικῶν, καθώς ἐδῶ τά θέλει ὁ κορυφαῖος τῶν ἀποστόλων. Διότι, ἄν αὐτοί δέν μάθουν πρῶτον τί εἶναι χριστιανός, τί εἶναι ἡ πίστις, τί εἶναι ὁ Χριστός, ποῖα εἶναι τά δόγματα τῆς πίστεως καί τά λοιπά τῆς Ὀρθοδόξου ὁμολογίας, πῶς ἠμποροῦν νά τά διδάξουν εἰς τούς ἄλλους; Ὅθεν οἱ ἅγιοι ἀρχιερεῖς καί πατριάρχαι πρέπει νά φροντίζουν διά νά καθιστοῦν εἰς τάς ἐπαρχίας των σχολεῖα Κατηχητικά μέ διδασκάλους προκομμένους καί ἐναρέτους, διά νά διδάσκουν τά παιδιά τῶν χριστιανῶν τήν τῆς Πίστεως Κατήχησιν καί τήν Ὀρθόδοξον ὁμολογίαν, καθώς τοιαῦτα σχολεῖα Κατηχητικά ἐσυστάθησαν τώρα νεωστί εἰς τάς Κυδωνίας καί εἰς τόν Αἷμον καί ἐπροξένησαν πολύν καρπόν, ὡς μαρτυροῦν πολλοί.

»Διατί κατά ἀλήθειαν ἐντροπή μεγάλη εἶναι τά μέν παιδάρια τῶν Λατίνων νά εἶναι τόσον γυμνασμένα εἰς τά δόγματα τῆς πίστεώς των, ὥστε ὁπού νά ἀποκρίνωνται μέ κάθε ἑτοιμότητα εἰς ἐκείνους ὅπου τά ἐρωτοῦν. Οἱ δέ τῶν ὀρθοδόξων Γραικῶν ἱερεῖς ἤ καί ἀρχιερεῖς νά μήν ἠξεύρουν περί αὐτῶν νά ἀποκριθοῦν οὐδέ τό παραμικρόν, ἀλλά νά μένουν ἄφωνοι ὡσάν ἰχθύες, ὅταν ἤθελε τούς ἐρωτήσῃ τινάς ἤ Τοῦρκος ἤ Λατίνος ἤ Ἀρμένιος περί τῆς πίστεώς των. Καί τοῦτο ὅλον πόθεν προέρχεται; Διατί δέν ἐκατηχήθησαν αὐτοί ἀπό μικρά παιδία, οὔτε ἔμαθον τά τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας δόγματα. Καί διατί δέν τά ἔμαθον; Διατί τοιαῦτα σχολεῖα Κατηχητικά δέν ἐσυνηθίσθησαν νά ἱδρύωνται εἰς τούς τόπους τῆς ἐδικῆς μας Γραικίας. Ὥστε ὅλον τό πᾶν στέκει εἰς τό νά ἐπιμεληθοῦν οἱ ἅγιοι ἀρχιερεῖς καί οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ὅσοι μάλιστα ἔχουν παιδία, νά συσταθοῦν τοιαῦτα σχολεῖα, διά νά ἀνοιχθοῦν τά ὀμμάτια τῶν χριστιανῶν καί νά μάθουν τήν πίστιν τους. Καί μαθαίνοντες νά ἠξεύρουν νά ἀποκρίνωνται περί αὐτῆς εἰς τούς ἐρωτῶντας, καθώς ἐδῶ παραγγέλλει ὁ κορυφαῖος, ἀλλά καί ὁ συναπόστολός του Παῦλος προστάζει νά κατοικῇ εἰς τούς χριστιανούς ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ πλούσιος μέ κάθε σοφίαν, ἤτοι τά περί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς τοῦ Χριστοῦ πίστεως δόγματα. “Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ” (Κολασ. 3, 16). Καί πάλιν˙ “ὁ λόγος ὑμῶν ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνί ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι” (Κολασ. 4, 6).

»Λέγει δέ καί ὁ θεῖος Χρυσόστομος τά φοβερά ταῦτα λόγια: Ὅτι, ὅταν οἱ χριστιανοί δέν ἠξεύρουν νά ἀποκριθοῦν εἰς τούς ἐρωτῶντας αὐτούς ἀπίστους καί αἱρετικούς περί πίστεως, ἔχουν νά λέγουν ἐκεῖνοι πώς εἶναι ψεῦδος ἡ πίστις τῶν χριστιανῶν καί διά τοῦτο δέν ἠξεύρουν αὐτοί νά ἀποκριθοῦν δι’ αὐτήν καί πώς ὁ Χριστός εἶναι ἀπατεών καί ψεύστης. Ταύτης δέ τῆς βλασφημίας αἴτιοι εἶναι οἱ χριστιανοί, διατί δέν ἐπιμελοῦνται νά μάθουν τά τῆς πίστεώς των δόγματα, ἀλλά μεριμνοῦν μόνον διά τήν γῆν καί τά γήινα. “Ὅταν γάρ αὐτοί μέν (οἱ ἄπιστοι καί αἱρετικοί) τῷ ψεύδει συνιστάμενοι πάντα πράττωσιν, ὥστε συσκιᾶσαι τῶν δογμάτων τήν αἰσχύνην. Ἡμεῖς δέ οἱ τῆς ἀληθείας θεραπευταί μηδέ τό στόμα διᾶραι δυνώμεθα (δέν μποροῦμε οὔτε τό στόμα ν’ ἀνοίξουμε), πῶς οὐ πολλήν τοῦ δόγματος καταγνώσονται τήν ἀσθένειαν; Πῶς οὐκ ἀπάτην καί μωρίαν τά ἡμέτερα ὑποπτεύσουσι; Πῶς οὐ βλασφημήσουσι τόν Χριστόν ὡς εἴρωνα καί ἀπατεῶνα;... Ταύτης δέ ἡμεῖς αἴτιοι τῆς βλασφημίας, οὐκ ἐθέλοντες ἀγρυπνεῖν ἐν τοῖς ὑπέρ εὐσεβείας λόγοις, ἀλλά πάρεργα τιθέμενα ταῦτα καί τά τῆς γῆς μεριμνῶντες” (Ὁμιλ. 17 εἰς τόν Ἰωάννην).

»Ὅθεν ὁ αὐτός παρακινεῖ ὅλους τούς χριστιανούς νά μανθάνουν τά τῆς πίστεως. Διατί εἶναι ἄτοπον πρᾶγμα ὁ μέν ἰατρός καί ὁ παπουτσής καί ὁ ὑφαντής νά ἠξεύρῃ νά ἀποκρίνεται διά τήν τέχνην του, καί ὁ χριστιανός νά μήν ἠξεύρῃ νά δώσῃ λόγον διά τήν πίστιν του. “ Καί γάρ ἄτοπον τόν μέν ἰατρόν μετά ἀκριβείας ὑπέρ τῆς τέχνης ἀγωνίζεσθαι τῆς αὑτοῦ. Καί τόν σκυτοτόμον καί τόν ὑφαντήν καί πάντας ἁπλῶς τούς τεχνίτας. Τόν δέ χριστιανόν εἶναι φάσκοντα (αὐτόν δέ πού λέγει ὅτι εἶναι χριστιανός) μή δυνάμενον λόγον ὑπέρ τῆς οἰκείας παρέχειν πίστεως” (Αὐτόθι)» (Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἑρμηνεία εἰς τάς Ἑπτά Καθολικάς Ἐπιστολάς,... Ἐνετίησιν 1806, σελ. 118-119).

Αὐτά τά ἔγραφε ὁ ὅσιος Νικόδημος λίγα χρόνια πρίν κοιμηθεῖ, τό 1794 (κοιμήθηκε τό 1809, δηλαδή πρίν ἀπό 201 χρόνια), στηριζόμενος στήν Ἀποστολική καί Πατερική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Τά ἔγραφε ἕνα αἰώνα πρίν ἀπό τήν ἵδρυση τῶν Κ.Σ. στήν Ἑλλάδα (1870). Τότε πού τό ἔθνος προετοιμαζόταν γιά τή μεγάλη Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Αὐτό λέει πολλά...

Ἄς προσεχθεῖ λοιπόν ἰδιαίτερα ἡ συμβουλή τοῦ ὁσίου, μεγάλου Ὀρθοδόξου θεολόγου τοῦ 18ου αἰ., ἡ ὁποία λέγει: «Ὥστε ὅλον τό πᾶν στέκει εἰς τό νά ἐπιμεληθοῦν οἱ ἅγιοι Ἀρχιερεῖς καί οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ὅσοι μάλιστα ἔχουν παιδία, νά συσταθοῦν τοιαῦτα (Κατηχητικά) σχολεῖα, διά νά ἀνοιχθοῦν τά ὀμμάτια τῶν χριστιανῶν καί νά μάθουν τήν πίστιν τους». Οἱ βασικές γραμμές τοῦ Ἀθωνίτου Ἀσκητοῦ Νικοδήμου, στίς ὁποῖες ἔπρεπε νά κινηθοῦν τά Κ.Σ., εἶναι: α) Ἠθική καί Ἐκκλησιαστική μόρφωση. β) Εἰλικρινής συμπαράσταση τῆς ποιμαίνουσας Ἐκκλησίας. γ) Συνεργασία μέ τούς γονεῖς. δ) Πνευματικά προσόντα τοῦ διδασκάλου τοῦ Κ.Σ.

Ὅσον ἀφορᾶ τούς πολεμίους τῶν Κ.Σ., τούς εὐχόμαστε νά συνειδητοποιήσουν τό λάθος τους καί ν’ ἀλλάξουν στάση. Ὅσοι πιστεύουμε ἀληθινά στή δύναμη τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί στόν ἀφυπνιστικό λόγο Του, προσευχόμαστε νά τούς λυτρώσει ἀπό τόν μισάνθρωπο ἐγωισμό τους καί τόν μισόθεο ἑωσφορισμό τους. Μποροῦν βεβαίως νά καταφέρονται κομπαστικά καί θρασύτατα κατά τοῦ ἁγίου Θεοῦ καί νά τόν βλασφημοῦν. Ἄς ξέρουν ὅμως ὅτι τόν τελευταῖο λόγο τόν ἔχει ὁ Θεός. Ἄς μάθουν δέ καί τοῦτο: Στή Ρωσία πρίν 20 χρόνια δέν ὑπῆρχαν καθόλου Κ.Σ. Ὁ ἀντίθεος πόλεμος τῶν στρατευμένων ἀθέων κατά τῆς Ἐκκλησίας εἶχε σαρώσει τά πάντα. Τώρα εἶναι πάνω ἀπό 11.000 (βλ. Περιοδ. «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», ἀρ. φ. 254. 1.6.2009). Κάτι λέει αὐτό...

Ἄς προβληματισθοῦν. Ἄς ἀλλάξουν, λοιπόν, στάση οἱ πολέμιοι τῶν Κ. Σ. Ἔτσι μόνο θά λυτρωθοῦν ἀπό τούς φοβερούς ἐλέγχους τῆς συνειδήσεως πού τούς ἀναστατώνουν καί τούς κάνουν ν’ ἀντιδροῦν μ’ αὐτόν τόν τρόπο. Ἔτσι θά λυτρωθοῦν καί ἀπό τή ντροπή πού τούς εἶναι μόνιμος σύντροφος, κι ἄς μή τό ὁμολογοῦν. Διότι «μετανοῶν ἐστί κατάδικος ἀκαταίσχυντος». Αὐτός πού μετανοεῖ εἶναι κατάδικος ἀπαλλαγμένος ἀπό αἰσχύνη, κατά τόν ὅσιο Ἰωάννη τόν Σιναΐτη.

Στό μεταξύ οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας μας ἄς ἀναλάβουν γενναῖα καί δυναμικά τίς βαρύτατες εὐθύνες τους ἔναντι τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἀνθρώπων γιά τά «ἀρνία» τοῦ Χριστοῦ. Διότι λίβας ἄσπλαγχνος φυσᾶ ἐδῶ καί λίγες δεκαετίες πάνω στόν χιλιοβασανισμένο τόπο μας καί ξεραίνει τά ἔμψυχα τρυφερά λουλούδια τῆς πατρίδας μας˙ τούς νέους μας. Ἄς μή μᾶς σαγηνεύουν τά Εὐρωπαϊκά προγράμματα γιά σεξουαλική ἀγωγή καί διδασκαλία τῆς γιόγκα κτ.ὅ. Ἄς μή μᾶς συγκινεῖ ἡ Εὐρώπη μέ τόν βάρβαρο πολιτισμό τῶν «ἔξυπνων βομβῶν», τοῦ «ἀπεμπλουτισμένου θανάτου» καί τῶν ὁμοφυλοφιλικῶν γάμων...

Τά Ἐκκλησιαστικά Κατηχητικά Σχολεῖα, ὅπου λειτουργοῦν, πρέπει νά συνεχίσουν τό ἅγιο ἔργο τους μέ ἔνθεο ζῆλο καί ἀγάπη πρός τά παιδιά μας.

Ὅπου σταμάτησαν ἀστόχαστα, νά ἀνασυσταθοῦν τό συντομότερο. Νά τά ἀναλάβουν ἄνθρωποι μέ ἀρετή καί Ὀρθόδοξο Ἐκκλησιαστικό ἦθος, μέ θερμουργό πίστη καί παιδαγωγική γνώση. Κυρίως ὅμως μέ φόβο Θεοῦ καί ἀγάπη στό σύγχρονο ἄνθρωπο μέ τά φαρμακωμένα φυλλοκάρδια.

Στόν ἔντονο παροξυσμό τοῦ πολύμορφου κακοῦ ἔχουμε χρέος, ἰδιαίτερα οἱ γονεῖς, νά μήν ἀφήσουμε ἀνέστια καί ἀθωράκιστα τά παιδιά μας. Καί ἡ μόνη λύση εἶναι νά τούς προσφέρουμε τόν Χριστό καί τό σωστικό λόγο Του, ὅπως τόν δίδαξαν καί τόν βίωσαν οἱ θεοφόροι Πατέρες μας, οἱ μεγάλοι μας Κατηχητές.

                                                                                                 ν.π.β.





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Περιοδικό “Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ”
Μαυρομιχάλη 32, Τ.Κ. 10680
Αθήνα
ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΤΕΥΧΗ
ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

active³ 4.7 · IPS κατασκευή ιστοσελίδων · Όροι χρήσης