Θεία Κυοφορία
Ξέρεις τι μου αρέσει στον Θεό;
Άγιος Μιχαήλ Χωνιάτης
Άφωνη πίστη
Όταν η κοινωνία θεοποιεί τον δικαιωματισμό

Η «λελευκανθισμένη»
Τιμόθεος και Μαύρα
Οσία Γερόντισσα Γαλακτία
«Δεύτε ίδετε άνθρωπον»
Το έγκλημα της Μεγάλης Βρετανίας

Ζωή εκ του τάφου
«Της ζωής η άμπελος»
Κατάρα!
Τα δευτερόλεπτα της προσευχής ενός αγίου
Μονόλογος ενός προφήτη

Περνώντας την είσοδο στον σταθμό του μετρό της Μόσχας για να πάω στο μάθημα του ελληνικού σχολείου, και αφού προηγουμένως τοποθέτησα τη μικρή κάρτα στο μηχάνημα των εισιτηρίων, ακούω πίσω μου μια φωνή.

Βαδίζω κι εγώ με το πλήθος.
Θαυμάζω τον Διδάσκαλο!
Ακόμα και σήμερα που τόσοι άνθρωποι γύρω Του Τον πιέζουν, δεν δυσανασχετεί. Πορεύεται προς το σπίτι που πενθεί.

Δεν χρειάζεται να βρω τις σωστές λέξεις. Δεν χρειάζεται να τα βάλω σε σειρά, να τα κάνω λογικά, να τα παρουσιάσω όμορφα. Μπορώ να σταθώ μπροστά Του μπερδεμένος, κουρασμένος και Εκείνος να με καταλάβει.

Σήμερα τα φιλοσοφικά, τα κοινωνικά και τα πολιτικά συστήματα διαψεύδουν τη δυνατότητα του ανθρώπου να σχεδιάζει σωστά την πορεία του προκειμένου να ᾿ναι επιτυχημένος, ευτυχισμένος, για να ζήσει μια ζωή που να αξίζει.

Ενθουσιώδης χριστιανός στο άνθος της νιότης εκείνος, με τα χειρόγραφα των ιερών κειμένων στα χέρια στις λειτουργικές συνάξεις, στερεώνει στους αδελφούς την ελπίδα για τα αγαθά «του μέλλοντος αιώνος».

Την βλέπουν να προχωρά Νύμφη εξαίσια, μέσα σε αστραφτερή δόξα, ντυμένη το πάλλευκο νυφικό της, που την κάνει να φαντάζει ολόδροσο χιονάτο κρίνο.